Διπλάρι για Σίγουρες Τσιμπιές
Κείμενο: Ανδρέου Κώστας / Κυριάκος Μουζούρης


Το διπλάρι αναμφισβήτητα είναι μια ξεχωριστή αρματωσιά που εξασφαλίζει σίγουρα εκλεκτούς μεζέδες. Είναι ίσως η πιο ευρεία τεχνική, εάν θέλετε, που λίγο-πολύ όλοι οι ερασιτέχνες δοκίμασαν και ένιωσαν τις δυνατές συγκινήσεις μιας καλής τσιμπιάς με διπλάρι.



Η κατασκευή μιας αρματωσιάς με διπλά παράμαλλα δεν απαιτεί εξειδικευμένους τρόπους ή εργαλεία, αφού μπορούμε να τη φτιάξουμε γρήγορα, με σχετικά μικρό κόστος. Βέβαια, ο εξοπλισμός καθώς και η κατασκευή εξαρτώνται πάντοτε από τον ερασιτέχνη ψαρά.

Εδώ, σε αυτή τη σελίδα, θα προσπαθήσουμε να κατασκευάσουμε με τον δικό μας τρόπο μια τέτοια αρματωσιά, απλά και πρακτικά, χωρίς δυσκολίες και πολύ κόστος, και το σίγουρο είναι ότι δοκιμάστηκε και δούλεψε κατά καιρούς με άριστα αποτελέσματα. Τα παρακάτω υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε είναι για κατασκευή αρματωσιάς που ψαρεύεται σε σχετικά μικρά βάθη, των 20-30 m.

ΥΛΙΚΑ:



Για τη συγκεκριμένη αρματωσιά θα χρειαστούμε μια καλής ποιότητας πετονιά 30 mm πάχους, η οποία θα χρησιμοποιηθεί ως μάνα. Τα παράμαλλα θα κατασκευαστούν με 25 mm ενισχυμένη πετονιά και οπωσδήποτε αόρατη. Τα αγκίστρια να είναι Νο. 14-16, ίσια. Ένα βαρίδι 80-90 gr, ένα στριφτάρι μικρό, ελαφρώς ενισχυμένο, ένας κόφτης πετονιάς η ένα ψαλίδι, είναι τα υλικά που θα χρειαστούν.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Η μάνα (30 mm) θα πρέπει να έχει μήκος μια οργιά, που στην μια άκρη της θα φτιάξουμε μια κοινή θηλειά στην οποία θα τοποθετήσουμε το βαρίδι μας, περνώντας από μέσα.

Τα παράμαλλά μας (25 mm) θα έχουν το πρώτο χαμηλά, περίπου 55 cm, ενώ το δεύτερο, που θα είναι ψηλότερα, μπορεί να έχει μήκος 40-45 cm. Αυτό συμβαίνει γιατί σε ένα διπλάρι το αγκίστρι που δουλεύει περισσότερο στις τσιμπιές είναι το χαμηλότερο, οπότε το χρειαζόμαστε μεγαλύτερο, για τα πιο πονηρά ψάρια. Το ψηλότερο αγκίστρι συνήθως δουλεύει ως κράχτης, χωρίς όμως να απορρίψουμε ότι θα δούμε ψάρι και ψηλότερα.

Το πρώτο αγκίστρι, λοιπόν, θα πρέπει να δεθεί 4 με 5 cm ψηλότερα από το βαρίδι της αρματωσιάς. Σημασία έχει να μπορεί το χαμηλό αγκίστρι να ψαρεύει κοντά στο βυθό. Το δεύτερο θα πρέπει να δεθεί στο σημείο εκείνο που ισούται με το μήκος του πρώτου παράμαλλου. Αυτό γίνεται για να αποφευχθούν τυχόν μπλεξίματα των δυο παράμαλλων κατά το ψάρεμα.

Στο τέλος της άλλης άκρης της μάνας θα δέσουμε το στριφτάρι μας, και η αρματωσιά είναι έτοιμη για τσιμπιές.

Εφεδρικά παράμαλλα θα πρέπει να έχουμε πάντα μαζί μας και θα πρέπει να αντικαθίστανται άμεσα, σε περίπτωση που τα παράμαλλα της μάνας βερινιάζουν. Καλό δε είναι να έχουμε και εφεδρικές αρματωσιές, σε περίπτωση απωλειών ή ζημιών κατά τη διάρκεια του ψαρέματός μας.



Την αρματωσιά αυτή μπορείτε να τη δουλέψετε πολύ καλά και με καλάμι από σκάφος ή με το χέρι. Δουλεύει σε όλους τους βυθούς, αλλά όχι κοντά σε βράχια (εάν πρόκειται για παράκτιο ψάρεμα), όπου οι πιθανότητες να σκαλώσει το πατωμένο βαρίδι είναι μεγάλες.

Τα δολώματα ποικίλουν για το διπλάρι. Εμείς χρησιμοποιούμε συνδυασμούς από ζωντανά δολώματα, καθώς επίσης γαρίδα φρέσκια ή και κατεψυγμένη. Τα αποτέλεσμα είναι πάντα ικανοποιητικά. Βέβαια, με το συνδυασμό των δολωμάτων, επιτυγχάνουμε να διακρίνουμε τις ορέξεις των ψαριών στην περιοχή, και αναλόγως να πράξουμε. Τέλος, τα ψάρια που μπορεί να τσιμπήσουν στο διπλάρι εξαρτώνται πάντοτε από τον παράγοντα δόλωμα, αλλά και την πονηράδα του ψαριού. Σίγουρα, όμως, θα δείτε σαργούς, λυθρίνια, καραρέλους, σπάρους, ακόμη και τσιπούρες να πιάνονται στα αγκίστρια μας.

Καλές ψαριές !!!!!!